برای اینکه مهارت نویسندگی ما خوب تقویت شود؛ لازم است به گام‌های زیر، توجّه کنیم:

1. تماشای پدیده‌ها (جهان پیرامون را به خوبی، مطالعه و مشاهده کنیم.)
2. درنگ و تأمّل در شنیده‌ها (خوب به سخنان دیگران گوش بدهیم.)
3. پرورش حس بویایی (نسبت به دل‌انگیزی و ناخوشی بوها به قوه خیال خود اجازه پرواز بدهیم.)
4. تقویت حس پساوایی یا لامسه، (چشم حس خود را نسبت به آنچه شناسایی و درک می‌کند؛ حسّاس کنیم و فرصت خلق و تصویرسازی به آن بدهیم.)
5. پرورش حس چشایی یا ذائقه، (درک مزه و حس و حالی که از راه چشیدن در ما پدید می‌آید؛ فرصت بسیار مناسبی برای تقویت تخیل است.)
6. پس از همه این‌ها، مهم‌ترین کار، تأمّل و تفکر درباره دیده‌ها و پدیده‌ها است؛ و این پرسش که چرا چنین است؟

این شش قدم، الفبا و پیش‌درآمد کسب مهارت در نوشتن است. اگر تا کنون در نوشتن به توانایی لازم نرسیده‌ایم، باید در تقویت گام‌های یاد شده، بیشتر تلاش کنیم و بخوانیم. فرصت‌های تفکر را افزایش دهیم و در خوانده‌ها، دیده‌ها، شنیده‌ها و دریافت‌ها بیشتر بیندیشیم و بر زمان بحث و گفت‌وگو در آن زمینه‌ها بیفزاییم.