سه شنبه بیست و نهم دی ۱۳۹۴ - 16:17 - روح اله شیرکول -
درس اول ص 10
معنای مصرع اول : به نام خداوندی آغاز می کنم که دو نعمت بزرگ عقل و جان را به انسان عطا کرده است زیرا فکر و اندیشه انسان نمی تواند فراتر ازاین برود
معنای مصرع دوم : به ذهن و اندیشه انسان ،سخنی بالاتر ازاین خطور نمی کند که سخنش را با نام پروردگاری آغاز کند که به انسان جان و خرد بخشیده است.
معنای مصرع سوم : خداوند متعال صاحب اسما و صفات و القاب متعدّد و آفریننده ی جاو مکان(عالم هستی) است.
معنای مصرع چهار : اوست که روزی دهنده موجودات عالم و هدایت کننده آنهاست.
معنای مصرع پنجم : خداوند متعال افلاک هفتگانه ( قمر، عطارد، ناهید، خورشید،مریخ ، مشتری، زحل) و آسمان در حال حرکت را آفریده است
این وبلاگ با هدف آموزش ادبیات فارسی به دانش آموزان و استفاده سایر عزیزان طراحی گردیده
